System e-recept występuje w polskim obiegu medycznym od kilku lat, stając się standardem w wypisywaniu recept. Jego wdrożenie miało na celu usprawnienie procesu, zwiększenie bezpieczeństwa pacjentów oraz ułatwienie dostępu do leków. Zrozumienie, w jaki sposób należy wypisać e-receptę, jest kluczowe dla każdego lekarza praktykującego w Polsce. Proces ten, choć intuicyjny, wymaga pewnej wiedzy technicznej i znajomości zasad funkcjonowania systemu informatycznego, z którego korzysta placówka medyczna.
Podstawą do wystawienia e-recepty jest posiadanie aktywnego prawa wykonywania zawodu oraz założonego konta w systemie informatycznym, który umożliwia integrację z repozytorium wydawania leków, prowadzonym przez Centrum e-Zdrowia (eC Instytut). Lekarz, logując się do swojego systemu gabinetowego, ma dostęp do narzędzi niezbędnych do stworzenia elektronicznego dokumentu recepty. Kluczowe jest tutaj poprawne zidentyfikowanie pacjenta, co zazwyczaj odbywa się za pomocą numeru PESEL lub danych tymczasowych dla pacjentów nieposiadających polskiego numeru identyfikacyjnego.
System gabinetowy integruje się z zewnętrznymi bazami danych, które dostarczają aktualnych informacji o lekach dostępnych w obrocie, ich refundacji, dawkowaniu oraz substancjach czynnych. Dzięki temu lekarz, wprowadzając dane leku, ma dostęp do sugerowanych opcji, co minimalizuje ryzyko błędów. W przypadku leków niestandardowych lub preparatów robionych, istnieje możliwość ręcznego wprowadzenia wszystkich niezbędnych informacji, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Proces ten jest zaprojektowany tak, aby zapewnić maksymalną precyzję i bezpieczeństwo.
Po wybraniu leku, lekarz określa jego dawkę, postać farmaceutyczną, ilość oraz sposób dawkowania. Ważne jest, aby te informacje były zgodne z zaleceniami terapeutycznymi i uwzględniały indywidualne potrzeby pacjenta. System często podpowiada standardowe schematy dawkowania, ale ostateczna decyzja należy do lekarza, który odpowiada za prawidłowe przepisanie terapii. Po wypełnieniu wszystkich wymaganych pól, recepta jest generowana w formie elektronicznej i natychmiast trafia do systemu, stając się dostępną dla pacjenta i farmaceuty.
E-recepta, raz wystawiona, jest opatrzona unikalnym numerem identyfikacyjnym, który jest kluczowy do jej realizacji. Ten numer, wraz z numerem PESEL pacjenta lub innymi danymi identyfikacyjnymi, stanowi podstawę do odbioru leku w aptece. System zapewnia również możliwość wystawienia recepty pro auctore i pro familia, które są przeznaczone dla lekarza i jego najbliższych członków rodziny. W takich przypadkach identyfikacja pacjenta odbywa się w sposób szczególny, uwzględniający specyfikę tych przepisów.
Jak prawidłowo wystawić e receptę z uwzględnieniem specyfiki farmakologicznej
Wystawienie e-recepty wymaga od lekarza nie tylko znajomości procesu technicznego, ale również dogłębnej wiedzy farmakologicznej. Poprawne określenie postaci leku, jego dawki, sposobu podania oraz ilości jest fundamentem bezpiecznej i skutecznej terapii. Systemy informatyczne integrują się z bazami danych o lekach, które zawierają szczegółowe informacje na temat każdej zarejestrowanej substancji czynnej i preparatu. Lekarz ma dostęp do tych danych w czasie rzeczywistym, co ułatwia podejmowanie świadomych decyzji terapeutycznych.
Kluczowym elementem podczas wypisywania e-recepty jest wybór właściwej formy farmaceutycznej leku. Mogą to być tabletki, kapsułki, syropy, proszki do sporządzania zawiesiny, maści, kremy, krople czy preparaty do iniekcji. Każda postać wymaga odrębnego określenia sposobu dawkowania i ilości. Na przykład, w przypadku syropów, lekarz musi wskazać dawkę dzienną oraz częstotliwość podawania, a system przeliczy potrzebną objętość leku. W przypadku preparatów do iniekcji, istotne jest podanie stężenia i objętości ampułki.
Określenie dawki terapeutycznej jest nierozerwalnie związane z wiekiem pacjenta, jego masą ciała, stanem zdrowia oraz specyfiką schorzenia. Systemy często podpowiadają standardowe dawki dla różnych grup wiekowych, jednak lekarz zawsze ma możliwość ich modyfikacji, jeśli wynika to z indywidualnych potrzeb pacjenta. W przypadku leków silnie działających lub o wąskim indeksie terapeutycznym, precyzja w określeniu dawki jest absolutnie kluczowa dla uniknięcia działań niepożądanych lub niedostatecznej skuteczności terapii.
Ilość przepisanych opakowań leku powinna być dostosowana do przewidywanego czasu trwania terapii. System pozwala na określenie ilości leku w opakowaniach lub w jednostkach (np. miligramach, mililitrach). Ważne jest, aby przepisana ilość była wystarczająca do ukończenia zaleconego cyklu leczenia, ale jednocześnie nie prowadziła do nadmiernego gromadzenia leków przez pacjenta. W przypadku antybiotyków, kluczowe jest przepisanie odpowiedniej ilości, aby zapewnić pełne leczenie i zapobiec rozwojowi oporności bakterii.
Szczególną uwagę należy zwrócić na sposób dawkowania. Powinien on być jasny, precyzyjny i łatwy do zrozumienia dla pacjenta. Lekarz może wpisać standardowe instrukcje, takie jak „jedna tabletka dwa razy dziennie po posiłku”, lub bardziej szczegółowe wytyczne. W przypadku preparatów złożonych, gdzie dawkowanie może zależeć od wielu czynników, warto rozważyć dodanie dodatkowych uwag w polu przeznaczonym na informacje dodatkowe. Systemy często oferują gotowe schematy dawkowania, które można dostosować do indywidualnych potrzeb.
E recepta jak wypisać z uwzględnieniem uprawnień dodatkowych pacjenta
System e-recept umożliwia również uwzględnienie uprawnień dodatkowych, które przysługują niektórym grupom pacjentów, takim jak osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności, inwalidzi wojenni, zasłużeni dawcy krwi czy pacjenci chorzy na cukrzycę. Te uprawnienia skutkują możliwością refundacji leków, co jest kluczowe dla obniżenia kosztów terapii. Prawidłowe zaznaczenie tych uprawnień w systemie jest niezwykle ważne, aby pacjent mógł skorzystać z przysługujących mu zniżek.
Podczas wystawiania e-recepty lekarz ma dostęp do listy dostępnych uprawnień dodatkowych, które może przypisać do konkretnego pacjenta. W systemie gabinetowym zazwyczaj znajduje się dedykowane pole lub lista wyboru, gdzie można zaznaczyć odpowiedni kod uprawnienia. Najczęściej stosowane kody to między innymi S, 75, C, ZK, które odpowiadają różnym kategoriom pacjentów uprawnionych do bezpłatnych lub częściowo refundowanych leków. Znajomość tych kodów i ich znaczenia jest niezbędna do poprawnego wystawienia recepty.
W przypadku refundacji leku, system automatycznie oblicza kwotę dopłaty pacjenta na podstawie przepisów refundacyjnych obowiązujących w danym momencie. Lekarz widzi informację o wysokości refundacji i dopłaty, co pozwala mu na świadome przekazanie tych informacji pacjentowi. Warto pamiętać, że uprawnienia dodatkowe są zazwyczaj związane z konkretnymi schorzeniami lub stanami zdrowia, dlatego lekarz powinien dokładnie zweryfikować, czy pacjent faktycznie kwalifikuje się do danego uprawnienia.
Istnieją również przypadki, gdy pacjent ma kilka uprawnień dodatkowych. W takiej sytuacji, lekarz zaznacza wszystkie przysługujące mu uprawnienia, a system wybiera najbardziej korzystne dla pacjenta, czyli to, które zapewnia największą zniżkę lub całkowite zwolnienie z opłaty. Jest to automatyczny proces, który ma na celu zapewnienie pacjentowi maksymalnych korzyści.
Ważne jest, aby lekarz zawsze upewnił się, że dane pacjenta, w tym jego numer PESEL, są poprawne i aktualne. Tylko wtedy system będzie w stanie prawidłowo zidentyfikować pacjenta i przypisać mu przysługujące uprawnienia. W przypadku wątpliwości, można poprosić pacjenta o okazanie dokumentu potwierdzającego jego uprawnienia, na przykład orzeczenia o niepełnosprawności lub legitymacji inwalidzkiej. Prawidłowe przypisanie uprawnień dodatkowych jest kluczowe dla zapewnienia pacjentom sprawiedliwego dostępu do terapii.
Jak długo ważne jest e recepta i kiedy ją zrealizować
Czas ważności e-recepty jest istotnym aspektem, który należy wziąć pod uwagę zarówno z perspektywy lekarza, jak i pacjenta. Zrozumienie tych terminów pozwala na uniknięcie sytuacji, w których pacjent nie może odebrać przepisanych mu leków z powodu upływu terminu ważności recepty. Standardowy okres, przez który e-recepta jest aktywna i może zostać zrealizowana w aptece, wynosi zazwyczaj 30 dni od daty jej wystawienia. Jest to kluczowa informacja, którą powinien znać każdy lekarz.
Jednakże, istnieją pewne wyjątki od tej reguły, które wynikają z przepisów prawa i specyfiki poszczególnych grup leków. Na przykład, e-recepty na antybiotyki, preparaty immunologiczne, a także leki recepturowe o krótkim terminie przydatności do użycia, mogą mieć krótszy okres ważności, często wynoszący 7 dni. Lekarz, wypisując receptę na tego typu preparaty, powinien być świadomy tych ograniczeń i poinformować o nich pacjenta.
W przypadku chorób przewlekłych, gdzie pacjent wymaga stałego przyjmowania leków, lekarz może przepisać receptę, której ważność jest dłuższa. Mogą to być recepty na okres 30, 60, a nawet 120 dni. Taka możliwość jest szczególnie przydatna dla pacjentów, którzy regularnie korzystają z tych samych leków i nie wymagają częstych wizyt kontrolnych. Warto jednak zaznaczyć, że nawet w przypadku długoterminowych recept, lekarz może wydać lek w ilości maksymalnie na 6 miesięcy stosowania.
Kolejnym ważnym aspektem jest możliwość wystawienia recepty „na jutro”. W praktyce oznacza to, że lekarz może wystawić receptę z datą realizacji od dnia następnego. Jest to rozwiązanie szczególnie przydatne, gdy pacjent potrzebuje leku natychmiast, a wizyta u lekarza odbywa się pod koniec dnia lub w weekend. Wówczas pacjent może zrealizować receptę już od rana następnego dnia.
Ważność e-recepty jest również związana z jej realizacją w aptece. Po zrealizowaniu recepty w całości, staje się ona nieaktywna. Jeśli pacjent zrealizuje receptę tylko częściowo, pozostałe leki można odebrać w kolejnych dniach, o ile termin ważności recepty nie upłynął. System informatyczny śledzi status realizacji recepty, co zapobiega wielokrotnemu wydawaniu tego samego leku na podstawie jednej recepty.
E recepta jak wypisać dla pacjenta spoza Polski
System e-recept, choć zaprojektowany głównie z myślą o obywatelach Polski, uwzględnia również potrzebę wystawiania recept dla pacjentów zagranicznych, którzy przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W takich sytuacjach proces ten wymaga zastosowania pewnych specyficznych procedur, aby zapewnić pacjentowi dostęp do niezbędnych leków, jednocześnie przestrzegając obowiązujących przepisów. Zrozumienie tych niuansów jest kluczowe dla lekarzy pracujących w przygranicznych placówkach medycznych lub tam, gdzie często pojawiają się turyści.
Podstawową różnicą w przypadku pacjenta zagranicznego jest brak polskiego numeru PESEL. W takiej sytuacji lekarz musi skorzystać z alternatywnego sposobu identyfikacji pacjenta. Najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest wygenerowanie tymczasowego numeru identyfikacyjnego, który jest unikalny dla danego pacjenta i danej recepty. Ten tymczasowy numer pozwala na przypisanie e-recepty do konkretnej osoby, która nie posiada polskiego dokumentu tożsamości.
System informatyczny, z którego korzysta lekarz, umożliwia wygenerowanie takiego tymczasowego numeru. Zazwyczaj jest to ciąg cyfr i liter, który jest wystarczająco unikalny, aby uniknąć pomyłek. Lekarz jest zobowiązany do prawidłowego wprowadzenia tego numeru w systemie, a następnie przekazania go pacjentowi. Numer ten będzie pełnił funkcję identyfikatora przy realizacji recepty w aptece.
Ważne jest również, aby lekarz dokładnie zweryfikował, czy pacjent zagraniczny posiada odpowiednie dokumenty, które mogą ułatwić identyfikację, takie jak paszport lub dowód osobisty z kraju pochodzenia. Choć nie są one konieczne do wystawienia e-recepty z tymczasowym numerem, mogą pomóc w ustaleniu tożsamości pacjenta i uniknięciu błędów. W niektórych przypadkach, szczególnie przy lekach wymagających ścisłej kontroli, lekarz może poprosić o okazanie dokumentu potwierdzającego tożsamość.
Po wystawieniu e-recepty z tymczasowym numerem identyfikacyjnym, pacjent zagraniczny może zrealizować ją w każdej aptece na terenie Polski. Farmaceuta, posługując się tymczasowym numerem oraz numerem recepty, będzie mógł odnaleźć dokument w systemie i wydać przepisane leki. Warto zaznaczyć, że dostępność leków i zasady refundacji mogą się różnić w zależności od kraju pochodzenia pacjenta, jednak sama procedura wystawienia e-recepty pozostaje taka sama.
E recepta jak wypisać na leki psychotropowe i odurzające
Wystawianie e-recept na leki psychotropowe i odurzające podlega szczególnym regulacjom prawnym, które mają na celu zapobieganie nadużyciom i zapewnienie bezpieczeństwa pacjentów. Lekarze przepisujący tego typu preparaty muszą być świadomi tych przepisów i stosować się do nich rygorystycznie. Proces ten, choć wykorzystuje standardowy system e-recept, wymaga dodatkowych weryfikacji i spełnienia specyficznych wymogów.
Podstawowym wymogiem jest posiadanie przez lekarza uprawnień do wystawiania recept na leki zawierające substancje psychotropowe lub odurzające. Nie każdy lekarz ma takie uprawnienia. Zazwyczaj są one przyznawane specjalistom z odpowiednich dziedzin medycyny, takich jak psychiatria, neurologia, onkologia czy medycyna paliatywna. Lekarz musi posiadać odpowiednie wpisy w swoim prawie wykonywania zawodu oraz stosowne pozwolenia.
E-recepta na leki psychotropowe lub odurzające musi zawierać dodatkowe informacje, które nie są wymagane przy standardowych receptach. Jednym z kluczowych elementów jest oznaczenie „Rp.” (receptura) oraz podanie dawki leku w postaci cyfrowej i słownej. Jest to tzw. recepta prowadzona w formie elektronicznej, która wymaga od lekarza szczególnej precyzji. Dodatkowo, w polu przeznaczonym na dawkowanie, lekarz musi wpisać dokładne instrukcje dotyczące sposobu przyjmowania leku, w tym godzinę podania, jeśli jest to konieczne.
System gabinetowy, z którego korzysta lekarz, zazwyczaj posiada specjalne moduły do wystawiania tego typu recept. Po wybraniu leku z listy, system może wymagać od lekarza wprowadzenia dodatkowych danych, takich jak numer pozwolenia na obrót lekiem, co jest kolejnym zabezpieczeniem. Warto pamiętać, że ilość przepisanych leków psychotropowych i odurzających jest zazwyczaj ograniczona do niezbędnego minimum, zapewniającego terapię na określony czas, na przykład na 30 dni.
Kolejnym ważnym aspektem jest konieczność prowadzenia przez lekarza szczegółowej dokumentacji medycznej dotyczącej pacjenta, któremu przepisuje leki psychotropowe lub odurzające. Dokumentacja ta powinna zawierać rozpoznanie choroby, wskazania do zastosowania leku, dawkowanie oraz informacje o przebiegu leczenia. Jest to niezbędne do celów kontrolnych i dowodowych. System e-recept, poprzez integrację z systemem gabinetowym, ułatwia śledzenie historii leczenia pacjenta.
E recepta jak wypisać dla lekarza prowadzącego praktykę zawodową
Lekarze prowadzący własną praktykę zawodową, niezależnie od formy prawnej, podlegają tym samym zasadom dotyczącym wystawiania e-recept, co lekarze pracujący w placówkach publicznych czy prywatnych. System e-recept jest uniwersalny i dostępny dla wszystkich uprawnionych do wystawiania recept medyków. Kluczowe jest tutaj posiadanie odpowiedniego systemu informatycznego, który jest zintegrowany z Centralnym Repozytorium E-recept.
W przypadku lekarza prowadzącego własną praktykę, pierwszym krokiem jest zapewnienie sobie dostępu do certyfikowanego oprogramowania gabinetowego. Istnieje wielu dostawców takich rozwiązań, a wybór konkretnego systemu zależy od indywidualnych preferencji i budżetu lekarza. Ważne jest, aby system spełniał wszystkie wymogi techniczne i prawne, w tym zapewniał bezpieczne uwierzytelnianie użytkownika oraz szyfrowanie danych.
Kolejnym krokiem jest uzyskanie przez lekarza odpowiednich certyfikatów. Są to zazwyczaj certyfikaty kwalifikowane, które służą do podpisywania e-recept i uwierzytelniania lekarza w systemie. Proces uzyskania certyfikatu jest zazwyczaj formalnością, która wymaga złożenia wniosku i przejścia procedury weryfikacyjnej. Posiadanie ważnego certyfikatu jest niezbędne do wystawiania e-recept.
Po skonfigurowaniu systemu i uzyskaniu niezbędnych certyfikatów, lekarz może rozpocząć wystawianie e-recept dla swoich pacjentów. Proces ten jest analogiczny do tego, opisanego wcześniej. Lekarz loguje się do systemu, identyfikuje pacjenta, wybiera lek z dostępnej bazy danych, określa dawkę, ilość i sposób dawkowania, a następnie podpisuje receptę swoim certyfikatem. Recepta jest natychmiast widoczna w systemie i może zostać zrealizowana w aptece.
Lekarze prowadzący własną praktykę mają również możliwość wystawiania recept pro auctore i pro familia. W tym przypadku obowiązują te same zasady, co dla lekarzy zatrudnionych w placówkach. Należy pamiętać, że przepisy dotyczące tych recept są ściśle określone i mają na celu zapobieganie nadużyciom. Warto również śledzić zmiany w przepisach prawnych, które mogą dotyczyć sposobu wystawiania e-recept, aby zawsze działać zgodnie z obowiązującym prawem.
E recepta jak wypisać z uwzględnieniem refundacji leków
Kwestia refundacji leków jest niezwykle ważna z punktu widzenia pacjentów, ponieważ znacząco wpływa na koszt terapii. System e-recept w Polsce w pełni integruje się z przepisami dotyczącymi refundacji, co pozwala lekarzom na automatyczne uwzględnianie zniżek podczas wystawiania recept. Prawidłowe zastosowanie zasad refundacji podczas wypisywania e-recepty jest kluczowe dla zapewnienia pacjentom optymalnych warunków leczenia.
Podstawą do refundacji leków jest lista leków refundowanych, która jest aktualizowana przez Ministerstwo Zdrowia. Lista ta zawiera informacje o tym, jakie leki są refundowane, w jakim stopniu oraz jakie są warunki refundacji. Lekarz, korzystając z systemu gabinetowego, ma dostęp do tej listy w czasie rzeczywistym. Gdy lekarz wybiera lek, system automatycznie sprawdza, czy dany preparat znajduje się na liście leków refundowanych.
Jeśli lek jest refundowany, system wyświetla lekarzowi dostępne poziomy refundacji oraz kwotę dopłaty pacjenta. Lekarz może wybrać najkorzystniejszy dla pacjenta wariant refundacji, o ile istnieje taka możliwość. W przypadku wielu leków, refundacja jest uzależniona od schorzenia pacjenta lub posiadanych przez niego uprawnień dodatkowych. Dlatego tak ważne jest, aby lekarz prawidłowo zidentyfikował pacjenta i przypisał mu odpowiednie uprawnienia.
W systemie e-recept istnieje możliwość wystawienia recepty z określoną odpłatnością. Lekarz może wybrać spośród opcji: lek bezpłatny (0%), lek refundowany (np. 30%, 50% odpłatności) lub lek pełnopłatny. Wybór odpowiedniej odpłatności jest automatycznie powiązany z bazą danych o refundacji leków. Warto zaznaczyć, że lekarz zawsze ma możliwość wystawienia recepty pełnopłatnej, nawet jeśli lek jest refundowany, jeśli pacjent tego sobie życzy lub jeśli istnieją ku temu inne powody medyczne.
Po wystawieniu e-recepty z uwzględnieniem refundacji, pacjent w aptece zobaczy cenę leku po uwzględnieniu przysługującej mu zniżki. System apteczny odczytuje dane z Centralnego Repozytorium E-recept i oblicza ostateczną kwotę do zapłaty. W ten sposób cały proces jest zautomatyzowany i minimalizuje ryzyko błędów ludzkich. Prawidłowe stosowanie zasad refundacji podczas wypisywania e-recepty jest kluczowe dla sprawiedliwego dostępu pacjentów do leczenia.
E recepta jak wypisać na druku, gdy system zawiedzie
Chociaż system e-recept działa zazwyczaj bez zarzutu, zdarzają się sytuacje awaryjne, kiedy dostęp do systemu informatycznego jest niemożliwy. W takich okolicznościach lekarze mają możliwość wystawienia recepty w formie tradycyjnego wydruku, tzw. recepty papierowej. Jest to zabezpieczenie, które gwarantuje ciągłość leczenia pacjentów, nawet w przypadku problemów technicznych z systemem elektronicznym.
W przypadku awarii systemu, lekarz powinien mieć przygotowane wydruki recept papierowych, które są zgodne z obowiązującymi wzorami. Te druki powinny być dostępne w gabinecie lekarskim. Należy pamiętać, że są to druki ścisłego zarachowania, podobnie jak recepty na leki psychotropowe, i wymagają odpowiedniego przechowywania.
Proces wystawiania recepty papierowej jest podobny do tego, jak to miało miejsce przed wprowadzeniem systemu e-recept. Lekarz ręcznie wypisuje dane pacjenta, nazwę leku, jego dawkę, ilość oraz sposób dawkowania. W przypadku leków refundowanych, lekarz musi również określić stopień odpłatności, zaznaczając odpowiednią rubrykę na druku.
Po wypełnieniu wszystkich pól, lekarz podpisuje receptę odręcznie i opatruje ją pieczątką. Ważne jest, aby wszystkie informacje były czytelne i zgodne z przepisami. W przypadku leków psychotropowych i odurzających, obowiązują dodatkowe wymogi dotyczące sposobu wypisywania recept papierowych, w tym konieczność podania dawki w postaci cyfrowej i słownej.
Po ustąpieniu awarii systemu, lekarz jest zobowiązany do wprowadzenia danych z wystawionych recept papierowych do systemu informatycznego. Ma na to określony czas, zazwyczaj 24 godziny od momentu ustąpienia awarii. Jest to niezbędne do prawidłowego rozliczenia i archiwizacji danych. W ten sposób, nawet w sytuacji awaryjnej, zapewniona jest integralność systemu e-recept i ciągłość opieki nad pacjentem.
E recepta jak wypisać dla placówki medycznej działającej w ramach OCP przewoźnika
Placówki medyczne działające w ramach umów z przewoźnikami ubezpieczeniowymi, tak zwane OCP (Ochrona Computera Przewoźnika), również korzystają z systemu e-recept. Choć specyfika działania tych placówek może się różnić od standardowych placówek medycznych, proces wystawiania e-recept jest w dużej mierze zbliżony, z uwzględnieniem pewnych dodatkowych aspektów związanych z umowami ubezpieczeniowymi.
Podstawą do wystawienia e-recepty w placówce OCP jest fakt, że pacjent jest objęty ochroną ubezpieczeniową danego przewoźnika. Lekarz, identyfikując pacjenta, musi sprawdzić, czy posiada on ważną polisę lub inny dokument potwierdzający jego prawo do świadczeń w ramach OCP. Ta weryfikacja jest kluczowa dla prawidłowego wystawienia recepty.
Jeśli pacjent jest objęty ochroną OCP, lekarz postępuje zgodnie ze standardową procedurą wystawiania e-recepty. Wprowadza dane pacjenta do systemu, wybiera lek, określa dawkę i ilość. Kluczowe jest tutaj, aby system informatyczny placówki OCP był zintegrowany z systemem e-recept. Zazwyczaj placówki te korzystają z dedykowanych systemów, które umożliwiają zarówno zarządzanie pacjentami w ramach OCP, jak i wystawianie elektronicznych recept.
Refundacja leków w ramach OCP może przebiegać inaczej niż w przypadku standardowych recept refundowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Często przewoźnicy ubezpieczeniowi mają własne listy leków refundowanych lub określają limity refundacji. Lekarz, wystawiając receptę, musi wziąć pod uwagę te zasady, aby zapewnić, że lek zostanie objęty refundacją w ramach polisy pacjenta. System gabinetowy w placówkach OCP powinien zawierać informacje o tych specyficznych zasadach.
Po wystawieniu e-recepty, dane dotyczące refundacji w ramach OCP są przesyłane do systemu przewoźnika ubezpieczeniowego. Pacjent w aptece przedstawia receptę, a system apteczny weryfikuje jej status w systemie OCP. Jeśli recepta jest zgodna z warunkami polisy, pacjent otrzymuje lek z odpowiednią zniżką lub bezpłatnie. Warto zaznaczyć, że procedury mogą się nieznacznie różnić w zależności od konkretnego przewoźnika ubezpieczeniowego i jego umów z placówkami medycznymi.
